Systemisch coach voor vrouwen rond de vijftig
Systemisch coach voor vrouwen van middelbare leeftijd
Systemisch coach voor vrouwen rond de vijftig
Systemisch coach voor vrouwen van middelbare leeftijd
Je zit in de tweede helft van je leven en vraagt je af: “is dit het?”
Nu je kinderen meer hun eigen weg gaan, voel je pas hoe weinig ruimte je voor jezelf inneemt.
De vraag die je al die tijd niet aankeek, hangt nu als een groot vraagteken boven je hoofd: “Wie zou ik willen zijn, maar ben ik al die tijd nog niet geworden?”
Als jong meisje was je onzeker over jezelf. Na al die jaren hoopte je dat deze onzekerheid over was. Maar als je eerlijk bent, voel jij je nog steeds niet de meest zelfverzekerde vrouw. Zeker in contact met andere vrouwen die je niet zo goed kent. Je lacht mee, past je aan en neemt vooral niet te veel ruimte in. Terwijl de ander een opgeruimde vrouw ziet, voel jij je onzeker, ongemakkelijk en klein.
Het leven lijkt je in te halen. Je hebt het idee dat je haast moet maken, maar voor wat? Voor het leven dat je al jaren uitstelt? Die reis die je nooit maakte? De stap die je nooit zette?
Het voelt alsof het te laat is om nog de vrouw te worden die je altijd had willen zijn. En dat maakt je verdrietig. De jaren vliegen voorbij en als je terugkijkt, lijkt het alsof je alleen maar meer van jezelf verwijderd bent geraakt.
Je kinderen gaan inmiddels hun eigen weg. Nu je er minder voor ze hoeft te zijn, merk je pas dat je vooral gezorgd hebt. Je weet haarfijn wat ze nodig hebben, maar weet niet wat je zelf nodig hebt. Hoe goed ken je jezelf eigenlijk? Het raakt je omdat je merkt dat het stilvalt als het over jezelf gaat.
Je bent creatief, sensitief, intelligent. Maar het komt er nauwelijks uit. Je bent vooral bezig met wat een ander ervan vindt. Ruimte voor je eigen verlangens en kwaliteiten is er nauwelijks. Voor je partner maak je die ruimte probleemloos. Je gunt hem alles. Maar als het over je eigen verlangens gaat, weet je het niet.
Je favoriete Netflix-serie gaat over een groepje vriendinnen die stuk voor stuk bijzondere vrouwen zijn en lief en leed delen met elkaar. Het ontroert je, maar doet je ook pijn. Jouw leven voelt afgevlakt. Je belandt telkens in dezelfde situatie: luisteren, zorgen, aanpassen. En gaat het een keer wel om jou, dan klap je dicht. Je bent meer in verbinding met de ander dan met jezelf. Was je maar een van die vrouwen uit de serie.
Tijdens dit traject onderzoeken we: Wie mag je werkelijk zijn? Hoe ziet dat eruit? En wat maakt dat je dat na al die tijd nog steeds niet bent?
Als je andere vrouwen van jouw leeftijd vol zelfvertrouwen in het leven ziet staan, maakt dat je blij. Omdat je nu zelf ook deze vrouw bent. In gezelschap verdwijn je niet meer naar de achtergrond. Je blijft aanwezig, ook tussen vrouwen die je niet zo goed kent. Het ongemakkelijke gevoel verdwijnt omdat je niet meer hoeft te doen alsof. Je wijst jezelf niet meer af, maar bent trots op wie je bent.
Je leven zit er misschien wel voor de helft op; je bent dankbaar voor de tweede helft die nog voor je ligt. Jouw tijd begint nu. Je stelt je eigen verlangens niet langer uit. Wat lange tijd ver weg voelde, krijgt nu vorm. Je maakt zuivere keuzes zonder het meteen heel groot te maken.
Ook al vliegen de jaren voorbij, je leeft ze veel bewuster en geniet ervan.
Dat je vroeger niet het meest zelfverzekerde meisje was, kun je heel goed begrijpen. En doordat je hier nu anders naar kijkt, voel jij je veel meer in verbinding met jezelf. Alsof er een bepaalde rust over je heen is gekomen. Als het over jou gaat, val je niet meer stil. Je weet beter wat je nodig hebt en durft dat ook aan te geven. Ook voor je kinderen is het fijn dat jij jezelf serieus neemt. Je omarmt wie je bent. Dat maakt je juist nieuwsgierig naar wat je allemaal nog meer in huis hebt.
Je talenten komen veel meer tot zijn recht nu je hier ruimte aan geeft. De creativiteit, de mooie eigenschappen die je van nature hebt; alles vindt zijn weg naar buiten. Je gunt je partner ruimte maar neemt ook je eigen ruimte. Je hoeft jezelf niet meer te verantwoorden als je voor jezelf kiest. Jezelf voorop zetten, voelt nu logisch en oprecht.
Je staat veel meer in contact met jezelf en durft dit ook uit te dragen. Je leven voelt niet meer afgevlakt. Je doet mee in je eigen leven, in plaats van alleen maar te kijken hoe anderen het doen. Je bent in verbinding met een ander maar de focus ligt voortaan op jezelf.
Toen ik bij Linda instapte was ik benieuwd of ze wat voor mij kon betekenen, er is best heel veel om aan te pakken. Na ons eerste gesprek wilde ik het zeker aangaan, voelde me veilig genoeg om verschillende situaties voor te leggen en had vertrouwen in haar deskundigheid en inlevingsvermogen. Toen ik begon voelde ik me erg onzeker en heb een laag zelfbeeld, dit is door verschillende situaties die me zijn overkomen ontstaan. Dat is nu stukje bij beetje aan het afbrokkelen. Vind sommige situaties nog erg lastig maar ben me hiervan zeker bewust, Linda laat me door verschillende situaties voor te leggen zien dat ik een “goed” persoon ben. Ook bij mijn gevoel blijven en niet meteen in mijn hoofd gaan zitten is wel lastig voor mij maar Linda weet hier goed mee om te gaan. Mijn grootste verandering is dat ik echt een goed persoon ben, ik twijfelde hier erg aan. Ik ga meer de confrontatie aan en durf “nog zeker niet bij alles” toch vaak mijn mening/gevoel aan te geven. Ik heb stappen durven zetten die ik voorheen nooit aangedurfd zou hebben. (Voor mezelf opkomen en lastige gesprekken aangaan) Ik ben er nog niet, daarom ga ik zeker nog door met het vervolgtraject. Dit traject zou ik aanbevelen aan iedereen die te kampen heeft met situaties waardoor je zo opgeslokt wordt dat het je leven zo beïnvloed is systemisch werk erg prettig om je te laten zien wat er zich afspeelt.
Wat ik vooral leerde is dat het niet alleen gaat om rationeel begrijpen. Je moet ook doorvoelen. En dat het niet in één keer is opgelost. Het duurt echt wel even voordat iets je nieuwe manier van doen, voelen en denken wordt. Niet te streng zijn voor mezelf dus, niet te veel willen. Wat ik heel mooi vond bij de eerste sessie, is dat Linda me complimenteerde: ‘dit is al wel een doorbraak’. Ik dacht: ‘dat zal wel’. Achteraf realiseer je je dat de kleinste stapjes weer leiden naar grote stappen. Het visueel maken hielp enorm. Praten zet dingen op een rij, maar door het te zien en echt te verschuiven, ging ik meer voelen en werd ik emotioneel. Dan kom ik uit mijn hoofd. Linda laat me uitspreken wat ik nodig heb. Wat ik heel mooi vind, en bijzonder, is dat ze vraagt: ‘Ik voel dit of dat, klopt dat?’ Dat herken ik dan: ‘oh ja, dat heb ik wel een beetje’. Mijn grootste les? Ik eerst. Eerst even inchecken en in verbinding met mezelf staan. Dat is belangrijk om er voor mezelf en voor de ander te zijn. Ik vind Linda heel rustig, ook in hoe ze praat. Ik kom meteen tot rust. Ze is oordeelvrij. Ik voelde me vrij om alles te vertellen. Niks is gek. Ze deelt ook voorbeelden van zichzelf en anderen, zonder daar in detail op in te gaan. Dat geeft mij het gevoel: ‘ik ben niet de enige’ en ‘het is niet raar’.
De grootste les die ik van Linda geleerd heb, vind ik moeilijk te kiezen, want ik heb veel geleerd. Maar als ik er één ding uit moet halen, dan is het trouw blijven aan mezelf, en mijn hart volgen. Ondanks alle "ruis" en gedachten in mijn hoofd. Het blijft een uitdaging om dat in de praktijk te brengen. Het onderdeel van het traject dat mij het meest heeft gegeven, is het voelen in de praktijk tijdens de sessies wat ik écht wil, diep in mijn hart. Er liggen nog allerlei overtuigingen overheen, maar daar hebben we al veel mee gedaan. Tegelijkertijd weet ik dat ik daar in de toekomst ook nog mee aan de slag zal moeten. We hebben vrijwel elke sessie een vraag onderzocht op systemisch vlak. Daardoor ben ik nu bezig met voelen hoe het is om mijn eigen plek in te nemen. Ik heb geleerd dat dat iets is wat "gewoon mag", maar ook dat het iets is wat voor mij heel moeilijk is. Op het moment zelf voelde dat erg onwennig, maar een aantal weken na de sessie merk ik dat dat juist het pad is waar we naartoe gaan. Heel fijn dat de systemische sessies juist nog wat langer doorwerken. De twijfel die ik vooraf had, ging vooral over de investering. Tegelijkertijd voelde ik dat er iets nodig was, er zat een blokkade, waardoor er te weinig stroming was. Het kennismakingsgesprek is voor mij een doorslaggevende factor geweest. Wat me vooral aantrok, was het systemische stuk in het traject. De combinatie die je maakt met het praktische én het inspelen op de onderlaag, maakt dit traject in mijn ogen heel waardevol. Ik zou het traject van Linda traject zeker aanraden aan anderen. Vooral aan mensen die bereid zijn om naar zichzelf te kijken. Mensen die willen groeien, die willen voelen wat er echt speelt, zowel praktisch als op een dieper niveau.
Eens in de 5 à 7 jaar vind ik het, qua werk, tijd voor verandering. Meestal dient deze zich vanzelf aan, van buitenaf, dit keer wilde ik bewust mijn éigen keuze maken; van binnen uit. Min of meer per toeval kwam dit traject op mijn pad. Vooraf had ik niet echt een vastomlijnd doel en wist ik ook niet zo goed wat ik kon verwachten. Iedere sessie, heel prettig, open en eerlijk, bracht altijd weer nieuwe inzichten, waar ik ook praktisch en concreet mee aan de slag kon en die zeker een verandering in gang hebben gezet!
Ik ben op gevoel ingestapt bij Linda. Ik had totaal geen twijfels. Wat heel fijn is, is dat er meteen duidelijke antwoorden zijn. Linda weet heel snel aan te geven: ‘wat speelt er nou precies?’ We hoeven niet uren te praten om iets duidelijk te krijgen. En dat is zo waardevol. Wat ik heel prettig vind, is het warme gevoel bij Linda. Ik heb al van best veel verschillende mensen coaching gehad, maar Linda is voor mij de eerste die zo snel iets helder krijgt. Hier kun je meteen iets mee.
Ik heb al heel veel gedaan, hoe weet ik zeker dat dit wél werkt?
Mijn aanpak gaat niet alleen over praten het probleem, maar over het werken met de onderbewuste onderlaag waar het steeds opnieuw ontstaat. Je krijgt inzicht in oude onzekerheden en overtuigingen die ook nu nog je leven beheersen. Daardoor komt er vaak sneller rust en richting dan wanneer je alleen blijft analyseren.
Ik heb al weleens een familieopstelling gedaan. Wat is het verschil tussen een familieopstelling en dit een-op-een traject?
In een groep werk je met representanten. Tijdens dit een-op-een traject werk ik met vloerankers en je eigen lichaamssignalen. Het is net zo krachtig, alleen intiemer en volledig afgestemd op je eigen tempo. Veel mensen vinden een-op-een juist veiliger en directer.
Ik zit veel in mijn hoofd en merk dat ik voelen lastig vind. Is dit dan wel geschikt voor mij?
Je hoeft niet goed te kunnen voelen om dit te doen. Je hoofd kan de ingang zijn, maar we zakken steeds terug naar wat je lijf aangeeft en tijdens de sessies vanuit het onderbewuste naar boven komt. En er is een reden waarom je voelen lastig vind. Dit is ooit ontstaan als overlevingsmechanisme. Daarom is het juist goed om met deze werkvorm aan de slag te gaan.
Ik ben niet zo zweverig. Wat kan ik verwachten tijdens een sessie?
Omdat ik het belangrijk vindt dat je begrijpt wat er gebeurt, maak ik het praktisch. Er is juist niks zweverigs aan. Je eigen lijf, of beter gezegd, je onderbewust, laat je precies zien wat er nodig is. Dat vertalen we dan weer naar concrete keuzes en stappen.
Ik ben bang dat mijn klachten eerst erger worden. Is dat ook zo?
Soms kan er tijdelijk meer gevoeligheid zijn, omdat je niet meer over je eigen signalen heenstapt. Dit is een goed teken. Maar we bouwen het rustig op en jij bepaalt het tempo. En je mag me tussen de sessies door contacten als je ergens op vastloopt.