Het mag om jou gaan
Jouw tijd is nú
Je staat vooral in dienst van anderen: kinderen, partner, collega’s. Je hebt een groot hart, maar niet voor jezelf. Nu er meer ruimte om je heen ontstaat, word je daar weer pijnlijk mee geconfronteerd. Je zet jezelf na al die jaren nog steeds aan de zijlijn. Ergens schaam jij je ervoor dat je jezelf zo wegcijfert. Dit had je allang achter je willen laten. Je voelt je ongelukkig over wie je bent, maar laat dat aan niemand zien.
Soms lijkt het net alsof je onzichtbaar bent. Je wordt regelmatig over het hoofd gezien of niet uitgenodigd. En als je wél ergens bent, tussen andere vrouwen die je niet zo goed kent, voel jij je ineens weer dat meisje dat zich afvraagt: wat is normaal, hoe hoor ik me te gedragen?
Dat je dit op jouw leeftijd nog steeds zo voelt, maakt je onzeker. Je vraagt je af wat jij anders doet dan de rest.
Tijdens een etentje met collega’s ben jij degene die luistert, als anderen praten. Of het nu gaat over de studie van de kinderen of over ouders die wegvallen; jij kunt je goed inleven in de ander. Het geeft je een goed gevoel om een luisterend oor te zijn.
Aan het einde van de avond, als alles al besproken is, vraagt er iemand: “En jij?” Maar dan voelt het alsof de avond eigenlijk al klaar is.
Als je jezelf vergelijkt met andere vrouwen van jouw leeftijd, trek je altijd aan het kortste eind. Ze lijken zich veel meer ontwikkeld te hebben. Ze weten precies wat ze willen en leven vol passie. Je kijkt tegen ze op. En tegelijk voel je iets wat je liever niet hardop zegt: “waarom is mij dat nog steeds niet gelukt?” Maar het laatste wat je wil, is dat ze dat weten.
Je kinderen ontwikkelen zich steeds meer als zelfstandige, ambitieuze jongvolwassenen. Je bent trots op ze, maar je benijdt ze soms ook een beetje. Je vraagt jezelf af: in hoeverre heb ik mijn vleugels eigenlijk ooit uitgeslagen? Terwijl je kinderen zich ontplooien, heb je zelf nog steeds geen idee wie je nu eigenlijk bent.
Je hebt al jaren hetzelfde werk. Dat doe je bijna op de automatische piloot. Je rolde er ooit zo in omdat het logisch was. Nu denk je weleens: zit ik hier eigenlijk wel op mijn plek?
Lang was het fijn om precies te weten wat er van je verwacht wordt. Maar ook op je werk ben je vooral bezig met zorgen de ander.
Als het vanaf nu om jou mag gaan, zul je daar toch echt een keer mee moeten beginnen. Je kinderen en je man kunnen prima voor zichzelf zorgen. Wanneer ben jij aan de beurt? Het is spannend om ruimte in te nemen, zeker omdat alles om je heen staat. Want wat als jij verandert?
Zolang je niet zelf in beweging komt, blijf je een schaduw van jezelf. En wordt de stap om eindelijk eens voor jezelf te kiezen, met de dag lastiger.
Voor je het weet, ben je wéér twintig jaar verder en heeft het geen zin meer om nog te ontdekken wie je bent als het om jou mag gaan. Jammer, want je eigen verlangens hebben zo geen schijn van kans. En dat knagende gevoel van het nooit zullen weten, zal je de rest van je leven achtervolgen.
Wat is je meest hardnekkige gedachte die ervoor zorgt dat jij je niet beter, maar slechter voelt over jezelf? Met deze oefening kom je daarachter. En zet je de eerste stap naar een nieuw contract met jezelf. Eentje die het beste met je voor heeft.
Ik heb veel inzichten gekregen in hoe mijn overtuigingen van invloed zijn op mijn ondernemerschap. Een diepe overtuiging was bijvoorbeeld; mag ik er zijn, is wat ik bied waardevol? Dit had een uitwerking op mijn bedrijf. Ik durf nu contact op te nemen zodat ik kan netwerken en mijn bedrijf kan promoten.
Linda werkt vanuit zuiverheid en afstemming. Ze neemt alle tijd en geeft ruimte aan wat gezien en gevoeld mag worden.
Linda is een fijn persoon, straalt rust uit en heeft een open houding. Hierdoor voelde ik mij meteen veilig en kon ik me openstellen.